INFORMACJE BIEŻĄCE
ZEGAR
GOŚCIMY
Naszą witrynę przegląda teraz 15 gości 

Logopeda: mgr Katarzyna Szewczyk

Godziny pracy:

wtorek 8:00 – 12:00

Kontakt: Adres poczty elektronicznej jest chroniony przed robotami spamującymi. W przeglądarce musi być włączona obsługa JavaScript, żeby go zobaczyć.

logopedia1

Drodzy rodzice!!!

Zajęcia logopedyczne dla dzieci zakwalifikowanych na terapię odbywają się we wtorki w godz. od 8:00 do 12:00.

Dzieci uczęszczające na zajęcia przynoszą ze sobą zeszyty ćwiczeń – 32 kartkowe w kratkę, w których prowadzę korespondencję z rodzicami oraz wklejam materiały służące do utrwalania prawidłowej wymowy w domu.

Proszę, by dzieci przynosiły zeszyty w dniu zajęć logopedycznych, w pozostałe dni zeszyt powinien być w domu, aby rodzice mogli wykonywać z dzieckiem zalecone ćwiczenia


Logopeda realizuje program profilaktyki i terapii logopedycznej. Głównym celem tych zajęć jest profilaktyka wad wymowy i zaburzeń mowy, a także wspomaganie rozwoju kompetencji językowych, które decydować będą o powodzeniu i sukcesach dziecka w edukacji szkolnej.

W celu wyłonienia dzieci, które wymagają pomocy logopedycznej - we wrześniu każdego roku logopeda przeprowadza wstępną diagnozę logopedyczną sprawdzając mowę dzieci uczęszczających do przedszkola. Dzieci, którym potrzebna jest pomoc są kwalifikowane na ćwiczenia eliminujące wady mowy i wymowy. Logopeda współpracuje ze specjalistami z Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej (pedagog, psycholog).


Opieka logopedyczna obejmuje:

  • Diagnozę i terapię logopedyczną,
  • Systematyczne prowadzenie grupowych zajęć logopedycznych - które odbywają się w czasie pobytu dziecka w przedszkolu, w tym:
    • ćwiczenia usprawniające narządy artykulacyjne,
    • ćwiczenia oddechowe i słuchowe,
    • ćwiczenia artykulacyjne kształtujące prawidłową wymowę zaburzonych głosek,
    • ćwiczenia stymulujące rozwój mowy.
  • Konsultacje dla rodziców i pomoc w zakresie działań logopedycznych,

Ważniejsze zalecenia dotyczące wczesnej profilaktyki: 

1. Wypowiedzi osób z najbliższego otoczenia powinny być poprawne, do dziecka należy mówić powoli, wyraźnie. Należy unikać języka dziecinnego (spieszczania) w trakcie rozmowy z dzieckiem.

2. Dziecko powinno reagować na aktywność uczuciową i słowną otoczenia. W przypadku, gdy takiej reakcji brak, można podejrzewać niedosłuch. Konieczna jest wtedy kontrola lekarska.

3. Nie gaś naturalnej skłonności dziecka do mówienia obojętnością, cierpką uwagą, lecz słuchaj uważnie wypowiedzi, zadawaj dodatkowe pytania, co przyczynia się do korzystnego rozwoju mowy.

4. Nie wolno poprawiać wymowy dziecka, żądać by kilkakrotnie powtarzało dane słowo, zawstydzać, karać za wadliwą wymowę. Hamuje to chęć do mówienia.

5. Wskazane jest częste opowiadanie dziecku bajek, czytanie, oglądanie wspólnie filmów i rozmawianie na ich temat.

6. Nie należy zaniedbywać chorób uszu, gdyż nieleczone mogą powodować niedosłuch.

7. Jeśli dziecko ma nieprawidłową budowę narządów mowy ( np. wady zgryzu) konieczne jest zapewnienie opieki lekarza specjalisty, gdyż wady te są przyczyną zaburzeń mowy.

8. Nie należy wymagać zbyt wczesnego wymawiania poszczególny głosek. Dziecko nieprzygotowane pod względem sprawności narządów artykulacyjnych, niedostatecznie różnicujące słuchowo dźwięki mowy, a zmuszane do artykulacji zbyt trudnych dla niego głosek często zaczyna je zniekształcać, wymawiać nieprawidłowo. Tworzymy u dziecka w ten sposób błędne nawyki artykulacyjne, trudne do zlikwidowania. (np. nie oczekujmy od 3,4 latka aby wymawiał głoskę [r])

9. Jeśli dziecko osiągnęło już wiek, w którym powinno daną głoskę wymawiać a nie robi tego, zasięgnijmy porady logopedy.


Ćwiczenia logopedyczne dla dzieci przedszkolnych (do wyboru):

Ćwiczenia oddechowe:

Ćwiczenia oddechowe poprawiają wydolność oddechową, sprzyjają wydłużaniu fazy wydechowej, co powoduje poprawę jakości mowy. Ćwiczenia prowadzone są najczęściej w formie zabawowej, przy wykorzystaniu różnych środków, np. piórek, piłeczek, wody mydlanej, chrupek, wiatraczków itp. Są także wplatane w opowieści i zabawy ruchowe.

Przykłady:
1. Wdech nosem (usta zamknięte) i wydech ustami.
2. Dmuchanie na płomień świecy.
3. Dmuchanie na piłeczkę pingpongową, wyścigi piłeczek.
4. Dmuchanie na kulkę z waty, na wiatraczek.
5. Chłodzenie „gorącej zupy” – dmuchanie ciągłym strumieniem.
6. „Zdmuchiwanie mlecza” – długo, aż spadną wszystkie nasionka.
7. Chuchanie na zmarznięte ręce.
8. Naśladowanie lokomotywy – wydmuchiwanie „nadmiaru pary” – ffff, szszsz
9. Naśladowanie balonika – wypuszczanie powietrza z jednoczesnym odgłosem „sssss”.
10. Nadmuchiwanie balonika.
11. Naśladowanie syreny – „eu-eu- eu”, „au-au-au” – na jednym wydechu.
12. Wyścigi chrupek – dmuchanie w parach.
13. Dmuchanie na piórko, aby nie spadło.


Ćwiczenia motoryki narządów artykulacyjnych:
Ćwiczenia warg:

Wymawianie na przemian „a-o” przy maksymalnym oddaleniu od siebie wargi górnej i dolnej.
2. Oddalanie od siebie kącików ust – wymawianie „iii”.
3. Zbliżanie do siebie kącików ust – wymawianie „uuu”.
4. Naprzemienne wymawianie „i – u”.
5. Cmokanie.
6. Parskanie (wprawianie warg w drganie).
7. Masaż warg zębami (górnymi dolnej wargi i odwrotnie).
8. Dmuchanie na płomień świecy, na watkę lub piłkę pingpongową.
9. Układanie ust jak przy wymowie samogłosek ustnych, z wyraźną, przesadną artykulacją warg, np. w kolejności: a-i-o-u-y-e, u-a-i-o-e-y, o-a-y-i-u,  e-y-i-o-a-u, u-i-y-a-o.
10. Wymowa samogłosek w parach: a-i, a-u, i-a, u-o, o-i, u-i, a-o, e-o itp.
11. Wysuwanie warg w „ryjek”, cofanie w „uśmiech”.
12. Wysuwanie warg w przód, następnie przesuwanie warg w prawo, w lewo.

Ćwiczenia języka:

l1

1. „Głaskanie podniebienia” czubkiem języka, jama ustna szeroko otwarta.
2. Dotykanie językiem do nosa, do brody, w stronę ucha lewego i prawego.
3. Oblizywanie dolnej i górnej wargi przy ustach szeroko otwartych (krążenie językiem).
4. Wysuwanie języka w przód i cofanie w głąb jamy ustnej.
5. Kląskanie językiem.
6. Dotykanie czubkiem języka na zmianę do górnych i dolnych zębów, przy maksymalnym otwarciu ust (żuchwa opuszczona).
7. Język wysunięty w kształcie grota wykonuje poziome ruchy wahadłowe od jednego do drugiego kącika ust.
8. Rurka – wargi ściągnięte i zaokrąglone unoszą boki języka.
9. Język lekko wysunięty opiera się na wardze dolnej i przyjmuje na przemian kształt „łopaty” i „grota”.
10. Ruchy koliste języka w prawo i w lewo na zewnątrz jamy ustnej.
11. Oblizywanie zębów po wewnętrznej i zewnętrznej powierzchni dziąseł pod wargami. Usta zamknięte.


Kiedy powinno się poprosić o pomoc logopedę?

  1. Gdy dziecko poniżej 1 roku życia :
  •  Nie gaworzy
  • ·Nie wypowiada sylab
  • ·Nie rozumie prostych poleceń
  1. Gdy dziecko od 1 do 2 lat:
  •  Nie wypowiada prostych słów(mama, tata,daj)
  • ·Komunikuje się pozawerbalnie, używając więcej gestów niż słów
    1. Gdy dziecko w wieku 3 lat:
    • ·Nie wypowiada poprawnie głosek p, b, m, t, d, n
    • ·Nie buduje zdań i nie tworzy liczby mnogiej
    • ·Jego słownik składa się z mniej niż 50-60 słów
    1. Gdy dziecko w wieku 4 lat:
    • ·Nie potrafi zbudować zdania złożonego
    • ·Mówi niepłynnie i zacina się
    • ·Zniekształca wyrazy
    • ·Nie wypowiada poprawnie głosek: k, g, l, ś, ź, ć, dź, lub s, z, c, dz
    1. Gdy dziecko w wieku 5 lat:
    • ·Nie wypowiada poprawnie głosek: s, z, c, dz, ś, ź, ć, dź, ą, ę
    1. Gdy dziecko w wieku 6 lat:
    • ·Nie wypowiada poprawnie głosek: r, sz, ż, cz, dż
    1. Gdy dziecko znacznie odstaje w rozwoju mowy od rówieśników, niechętnie bawi się i nawiązuje kontakty z innymi dziećmi.
    2. Gdy dziecko mówi przez nos lub oddycha buzią
    3. Kiedy podczas artykulacji głosek: s, z, c, dz, sz, ż, cz, dż, t, d, n dziecko wsuwa język między zęby lub ociera nim o wargę. W każdym wieku jest to wada, z której się nie wyrasta, a im dłużej zwlekamy, tym bardziej wada się utrwala.
    4. Gdy dostrzegamy zmiany anatomiczne w budowie narządów mowy lub mamy wątpliwości czy dziecko dobrze słyszy.

     

Jak pomóc w doskonaleniu mowy?

- Wszystkie wyrazy wypowiadajmy prawidłowo.

- Mówiąc do dziecka, nie naśladujmy jego mowy, nie spieszczajmy.

- Zawsze odpowiadajmy na pytania dziecka, starając się utrzymać kontakt wzrokowy.

- Znajdźmy czas na słuchanie dziecka, nie przerywajmy mu, kiedy stara się coś opowiedzieć, nie dopowiadajmy zniecierpliwieni.

- Sprawmy, żeby rytuałem stało się codzienne czytanie dziecku, objaśniajmy ilustracje w książeczkach.

- Zachęcajmy swoje pociechy do używania różnych czasów, omawiając czynności, które były wykonywane w przeszłości i te, które planujecie.

- Bawmy się w różne słowne zabawy typu głuchy telefon, zagadki itd.

- W zabawach określajmy cechy osób, przedmiotów, zwierząt, zabawek, np. wesoła dziewczynka, wysokie drzewo, sprytny lis, szybki samochód.

- Uczmy dzieci wyliczanek, rymowanek, krótkich wierszyków i piosenek

Logopedyczne fakty i mity

p1

 Źródło: Publikacja plakatowa podczas Walnego Zjazdu Polskiego Towarzystwa Logopedycznego połączonego z konferencją naukową pod hasłem: "Dwieście lat logopedii w  Polsce" 10-11 czerwca 2011, Lublin, Iwona Michalak-Widera, Jóżef Oczadły, www.logopeda.info/plakat/logopedyczne-fakty-i-mity